Duurzaam beleggen is als een Griekse tempel met drie pijlers

VIDEO - Duurzaam beleggen is net als een Griekse tempel die op drie pijlers rust, zegt fondsbeheerder Andrea Carzana van Aviva's klimaatfonds in gesprek met Morningstar...

Sunniva Kolostyak 09 oktober, 2023 | 13:14
Facebook Twitter LinkedIn

 

 

Sunniva Kolostyak: Welkom bij Morningstar, waar we deze week praten over alles wat te maken heeft met duurzaam beleggen. Vandaag is bij mij Andrea Carzana, co-beheerder van het Aviva Climate Transition Global Equity Fund.

Andrea, dank je wel dat je vandaag bij ons bent. Ik wil beginnen met te praten over de term klimaattransitie. We komen zoveel verschillende termen tegen in duurzaam beleggen, dus wat betekent dit specifiek?

Andrea Carzana:  Dank je wel dat ik hier mag zijn. Dat is een goede vraag, want als ik kijk naar de definitie en hoe beleggers denken over  beleggen in klimaat, is het een beetje een open gebied. En ik denk dat de meeste problemen zijn ontstaan doordat er een gebrek is aan een gemeenschappelijk terrein. Als je met verschillende vermogensbeheerders praat, hebben zij mogelijk verschillende definities van wat een duurzame belegging is. Uiteindelijk heeft dit voor wat verwarring gezorgd. En zoals wij het bij Aviva zien, is het van groot belang dat een duurzame investering een sterke correlatie heeft met het financiële profiel van het bedrijf.

Als je naar 2022 of zelfs eerder kijkt, is er grote nadruk gelegd op alleen de ESG-kant, op de klimaatkant, en niet genoeg op het financiële rendement. Dit is nu aan het veranderen. En dus is het erg belangrijk om te onthouden dat we een vermogensbeheerder zijn, dus we hebben een dubbel mandaat voor het bereiken van kapitaalgroei op de lange termijn, terwijl we investeren in bedrijven die de transitie naar netto-nul maken. Maar de correlatie tussen de twee is absoluut belangrijk. 

Kolostyak: Dus hoe onderscheid je jouw fonds van andere klimaatfondsen?

Carzana: Ik denk dat er drie belangrijke kenmerken zijn die ons onderscheiden. De eerste is wat we het driedimensionale beeld noemen. Wij zien duurzaamheid als xeen Griekse tempel met drie pijlers. Elke pijler is even belangrijk. En één pijler noemen we de interne duurzaamheid, namelijk bestuur. De tweede pijler noemen we financiële duurzaamheid, wat feitelijk betekent dat we het concurrentievoordeel van een bedrijf begrijpen. We bekijken elk bedrijf volgens het Porter's Five Forces-raamwerk en doorgronden of het concurrentievoordeel duurzaam is of niet. En de derde pijler is wat wij de externe duurzaamheid noemen, wat eigenlijk de impact is die het bedrijf bereikt vanuit klimaatperspectief, en essentieel is om echt te begrijpen hoe het bedrijf in staat is deze externe duurzaamheid te vertalen in sterkere financiële duurzaamheid. Als we duurzaamheid dus niet als drie verschillende stappen beschouwen, maar als één met een sterke correlatie, denken we echt dat dit een concurrentievoordeel is.

Het tweede punt is ook dat we niet alleen kijken naar bedrijven met oplossingen, dus die producten aanbieden om de uitstoot te verminderen, maar ook naar transitiebedrijven. Dat betekent dat we geloven dat klimaatverandering al gaande is. Het zou dus oneerlijk zijn om alleen te investeren in bedrijven die een oplossing bieden, maar we moeten ook investeren in bedrijven die hun bedrijfsmodel veranderen om de klimaatverandering het hoofd te bieden. Dus bedrijven die geen product aanbieden om de uitstoot te verminderen, maar wel nu al werken in een netto-nulomgeving. Dat betekent voor beleggers dat ons universum veel groter is. Er zijn complete sectoren, zoals de farmaceutische sector of de financiële sector, die deel uitmaken van industrieën waarin we niet zouden kunnen beleggen als we ons alleen maar op de oplossingskant zouden concentreren. Als we ook naar de transitiekant kijken, krijgen we méér en gevarieerdere mogelijkheden. Dat is dus het tweede belangrijke onderscheidende aspect.

De derde is wat wij micro-stewardship noemen, betrokkenheid dus. Wat hier interessant is, is dat we ons niet alleen richten op micro-engagement met het bedrijf, maar dat we ook veel samenwerken met toezichthouders en beleidsmakers. Dat betekent voor beleggers dat we voorop lopen bij de toekomstige veranderingen. Deze drie kenmerken onderscheiden zich dus echt van de concurrentie. 

Kolostyak: Laten we bij engagement blijven, omdat een van jullie doelen, of een van de uitkomsten die jullie hebben is "make change happen". Kan je ons een paar voorbeelden geven van veranderingen die jullie mede in gang gezet hebben?

Carzana: Zoals ik al zei, er zijn twee kanten aan de verandering: de micro- en de macrozijde. Dus op het gebied van rentmeesterschap, het micro-rentmeesterschap, speelde Aviva bijvoorbeeld een belangrijke rol bij het opzetten van de GFANZ (Glasgow Financial Alliance for Net Zero), wat een platform is om financieel kapitaal te kanaliseren om netto-nul te bereiken. Door dat te doen, zorgen we er echt voor dat de verandering plaatsvindt. Voordat we alleen maar een stel financiële actoren hadden, kwamen ze met hun offertes, ze kwamen met hun doelen, maar er was geen gemeenschappelijk plan om dat te bereiken. Dit is waar Aviva een belangrijke rol in heeft gespeeld. Ook werkt het team veel samen met toezichthouders en beleidsmakers. Dit is echt waar macro-engagement en micro-engagement samenkomen, want als we met bedrijven spreken, weten we waar bedrijven vanuit beleidsperspectief mee worstelen. Bedrijven investeren dus, zijn aan het innoveren, maar soms vindt hun innovatie de markt niet omdat het beleid er niet is. Dus als we beide kanten bekijken, is dit de manier waarop we verandering tot stand brengen.

Kolostyak: Tot slot wil ik je vragen over de betrokkenheid van overheden bij het aanjagen van klimaattransitie. We zien sommige overheden heel veel geld uitgeven en het voortouw nemen en andere blijven daarin juist achter. Vanuit uw perspectief, doen overheden wereldwij genoeg?

Carzana: Ik denk dat overheden hun deel van hun rekening nemen. Nu zijn er regeringen die wat geavanceerder zijn dan andere. Ze hebben voortvarendere plannen dan andere. Maar ik moet zeggen dat als je een stap terug doet en kijkt naar vooral de recente aankondigingen en wat dat betekent voor de beweging, dan zou ik dat eerder karakteriseren als ruis dan als een fundamentele verandering. De bedrijven waarmee we praten, schroeven hun plannen in ieder geval niet terug. En dat komt omdat hun klanten daar om vragen. En dus, ja, er zijn misschien bepaalde sectoren binnen de klimaattransitie die meer subsidies nodig hebben. Dat is niet echt waar we ons op concentreren. We hebben de neiging ons te concentreren op bedrijven met een sterk bedrijfsmodel, een bewezen bedrijfsmodel, bewezen technologie en een bewezen balans. En dus is het nuttig om meer subsidie te hebben. Het is leuk om te hebben, maar het is geen must. En dus zien we vanuit dat perspectief dat wat overheden doen, zoals de Inflation Reduction Act in de VS, een aantal van de goede producten versnelt, de goede innovatie die de bedrijven waar wij van houden hebben bedacht. Maar zelfs zonder deze zou het misschien langer duren, maar het verhaal van tien tot twintig jaar is nog steeds zeer geldig. 

Kolostyak: Andrea, dank je wel dat je vandaag bij ons was. Voor Morningstar ben ik Sunniva Kolostyak.

Facebook Twitter LinkedIn

Over de auteur

Sunniva Kolostyak  is data journalist bij Morningstar.co.uk

© Copyright 2024 Morningstar, Inc. Alle rechten voorbehouden.

Voorwaarden        Privacybeleid        Cookie Settings        Beleidsdocumenten